Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

What's with Φλου?



Ναι, ντάξει chill! Δυο άρθρα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Είπα να βρω τον παλιό καλό μου εαυτό. Έτσι κι αλλιώς το γράψιμο αποτελούσε για μένα μια μορφή ψυχοθεραπείας και εσείς οι εθελοντές ψυχολόγοι  μου. Οπότε ή θα πέσω πάλι στα ψυχοφάρμακα  για να μη σκέφτομαι ή θέλετε δε θέλετε θα με επωμιστείτε!

Τι παίζει στη ζωή μου από το `13 ουσιαστικά που έκοψα αρκετά τη συχνότητα συγγραφής άρθρων:

·         Ξεκινάμε βασικά από τον Νοέμβριο του `12, οπότε και γνώρισα τον καλό μου. Τα ξέρετε τώρα, ήταν οι αρχές, ήμασταν στις κάψες και τους έρωτές μας, που μυαλό για να γράψω; Εδώ ξεχνούσα άλλα βασικότερα πράγματα, όπως πχ να φάω (ποιος; ΕΓΩ να ξεχάσω να φάω, σαν ανέκδοτο ακούγεται), δεν είχα μυαλό για τέτοια.
·         Αφότου πέρασαν οι πολλές οι κάψες και τα μέλια, ήρθε το Εράσμους! (Μισό λεπτό, πάω στη γωνία μου, να κλάψω σε εμβρυική στάση για 2-3 ώρες, κι έρχομαι) Όσοι δεν πήγατε όσο ήσασταν φοιτητές, κάνατε μεγάλη βλακεία, μεγαλύτερη κι απ` αυτή του Γιωργάκη. Όσοι είστε ακόμα φοιτητές αλλά δε θέλετε να πάτε ή δεν προλαβαίνετε έχω να σας πω ότι είστε πιο χαζοί και από τον Σαμαρά (βαριές κουβέντες τώρα). Όσοι ετοιμάζεστε να πάτε, αφενός σας φθονώ και αφετέρου εύχομαι ολόψυχα να περάσετε υπέροχα και να αδράξετε μία ευκαιρία που σας δίνεται για να διευρύνεται το μυαλό σας, τις γνώσεις σας, τις εμπειρίες σας, να γνωρίσετε νέο κόσμο, να δείτε νέους τόπους, να κάνετε μεταμόσχευση συκωτιού και στομάχου. Όσοι έχετε ήδη πάει, με καταλαβαίνετε απόλυτα.
·         Κατά τη διάρκεια του Εράσμους έπαθα μια βαρβάτη καταθλιψάρα, διότι ένιωθα (και πρακτικά ήμουν) μόνη. Πέρασα ένα δίμηνο κλεισμένη στο δωμάτιο, κουκουλωμένη κάτω από το πάπλωμα, έβγαινα μόνο για να πλένομαι που και που, να τρώω και να καταναλώνω τρελές ποσότητες αλκοόλ κάθε μέρα.
·         Μετά επιστροφή από το Εράσμους it is. Ακόμα πάσχω από PES (Post Erasmus Syndrome) και δεν το έχω ξεπεράσει τελείως. Όσοι έχετε πάει, με καταλαβαίνετε, όσοι θα πάτε θα με καταλάβετε, όσοι δεν πήγατε, τον πούλο.
·         Στο μεσοδιάστημα αφενός τα τσούγκρισα με μία καλή φίλη, η οποία σταμάτησε να μου μιλάει χωρίς λόγο (που σίγουρα θα υπήρχε λόγος, κάτι θα της έκανα, αλλά δεν μου είπε ποτέ, παρ` όλες τις προσπάθειές μου).
·         Αφετέρου ένας παλιός φίλος μολύνθηκε από HIV και ζήσαμε μεγάλες σκηνές δράματος.
·         Μετά πέρασα ένα εξάμηνο σχετικής απραξίας, με εξαίρεση τη σχολή και ένα ιδιαίτερο (ναι, μεταλαμπαδεύω τα φώτα μου στη νέα γενιά), το οποίο
·         Συνεχίζεται και αυτό το εξάμηνο με το ιδιαίτερο, την πτυχιακή και κάποια μαθήματα που χρωστάω. Και καλώς εχόντων των πραγμάτων έως τον Σεπτέμβρη πάμε για πτυχίοοοοοοοοοοοοο (αυτό δηλώνει αφενός τη χαρά μου που πήρα πτυχίο και αφετέρου το πώς θα προσπαθώ να ανάψω τη φωτιά στη νέα μου δουλειά ως βοηθός ψησίματος στη σουβλακερί «Ο Μητσάρας ο μερακλής» με το όνομα).
·         Το βασικότερο απ` όλα, όμως, ήταν ο θάνατος του κολλητού μου και μοναδικού παιδικού μου φίλου.

Εν κατακλείδι βρίσκομαι σε μια φάση, που δεν ξέρω τι θέλω να κάνω ακριβώς στη ζωή μου.
               
Αυτά από μένα darlings! Καλή βδομάδα να χετε!




14 σχόλια:

  1. Καλώς την!

    Λυπάμαι για τον παιδικό φίλο σου μα οι συμβουλές σου για το Erasmus είναι σοφές, σοφότατες.
    Καλή ξαναρχή
    και- κυριολεκτώ: Να μας γράφεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς σε ξαναβρήκα!

      Δυστυχώς κι αυτά μέσα στη ζωή είναι, το περιμέναμε είναι η αλήθεια.

      Δεν υπόσχομαι, όπως τις προηγούμενες φορές, αλλά θα βάλω τα δυνατά μου!

      Διαγραφή
  2. Αφού έγραψε και η Φλου 2 άρθρα κιόλας πρέπει να γράψω κι εγώ. Ζηλεύω!

    Κρίμα για το φίλο σου! Καλό του ταξίδι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αφού έγραψα εγώ 2 άρθρα τσακ μπαμ, κανας φούρνος θα γκρεμιστεί!

      Να `σαι καλά Πρόεδρε!

      Διαγραφή
  3. Και τελικά ξέρει κανείς τι θέλει; Εδώ θα παρέθετα τον στίχο του Μπόνο "I still haven't found what I'm looking for" αν δεν απεχθανόμουν τον Μπόνο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς τον! Εσύ να διαβάσεις αυτά που λέω για το Εράσμους!

      Διαγραφή
  4. Και νόμιζα ότι εγώ μόνο παρέθετα τους λόγους που δε γράφω ανά τακτά διαστήματα ως απολογία.
    Καλό ταξίδι στο φίλο σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω ότι το όφειλα σε όλους, και κυρίως σε όσους με στήριξαν από τον πρώτο καιρό και συνεχίζουν να με στηρίζουν.

      Σ` ευχαριστώ πολύ!

      Διαγραφή
  5. Ναι, λες κι εγώ που έκλεισα τα 54, ξέρω τι θέλω να κάνω στο υπόλοιπο του βίου μου!
    Τι άλλο; Α ναι, θα σε επωμισθώ, μην πέσεις στα ψυχοφάρμακα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ Αθηνά! Και για να μη με πείτε και γιούφτισσα, με κάθε πέντε ψυχοθεραπείες, θα σας κάνω δώρο μια εξάδα μπύρες!

      Διαγραφή
  6. Με εξαιρεση καμια εικοσαια χρονια, θα συμφωνησω απολυτα με την Αθηνα!!!
    Βεβαια, αν μαθεις καλο θα ηταν, αλλα ειμαστε τρανταχτη αποδειξη οτι και να μην μαθεις, δεν θα πεθανεις κιολας!
    Γεια σου καλο μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ε ρε τιμωρια που χει να πεσει...Κοψιμο χαρτζηλικιου...και εσωκλειστη στο δωμάτιο σου. Να μάθεις να εξαφανίζεσαι άλλη φορά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ειλικρινά λυπάμαι για τον φίλο σας.
    Όμως, σας παρακαλώ να μην εξαφανίζεστε τώρα που σας βρήκα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Όποιος σου πει πως ο Χρόνος είναι γιατρός είναι μαλάκας
    που κοντά είναι το σουβλατζίδικο να έρθω να φαω;

    ΑπάντησηΔιαγραφή