Πέμπτη, 30 Μαΐου 2013

Ερωτεύσου και Αγάπησε...



Καλησπέρα σας!

Τρίψτε τα μάτια σας, ρίξτε μερικά χαστούκια, κράξτε με- περιμένω πέντε λεπτάκια- οκ;

Δε θα απολογηθώ, βαριέμαι, θα πω κατευθείαν στο ψητό.

Ερωτεύσου, αγάπησε! Ναι, το ξέρω δεν περίμενες εμένα για να στο πω, αλλά καν` το! Ερωτεύσου/Αγάπησε και για αυτούς που δεν μπορούν. Ερωτεύσου/Αγάπησε έναν άνδρα ή μια γυναίκα, ανεξαρτήτως προτιμήσεων, ναι μπορείς: τον καθηγητή που ενδιαφέρθηκε και ξόδεψε πολλές ώρες βοηθώντας σε να ψάξεις για το μεταπτυχιακό σου, την κοπέλα που δουλεύει στο καφέ και σου χαμογελάει πάντα, τον υπάλληλο της εφορίας που σε εξυπηρέτησε με ευχαρίστηση, την κυρία του ανθοπωλείου που σου έδωσε ένα τριαντάφυλλο επειδή της θυμίζεις την κόρη της που δουλεύει στην Αμερική.

Ερωτεύσου/Αγάπησε τις μικρές καθημερινές στιγμές που σου συμβαίνουν και τις αγνοείς, θεωρώντας τις ασήμαντες: την άγνωστη κυρία που σου χαμογέλασε ενώ περίμενες να περάσεις απέναντι, τον περιπτερά που σου έκανε καλαμπούρι, την κοπέλα που σε φλέρταρε διακριτικά στο λεωφορείο και κοκκίνισε όταν της ανταπέδωσες.

Ερωτεύσου/Αγάπησε τα μικρά πράγματα που ομορφαίνουν και φωτίζουν τη μέρα μας: τις μέρες που όσο καλοκαιριάζει διαρκούν περισσότερο, ένα δέντρο μέσα στο κέντρο της πόλης, τη μυρωδιά του φρεσκοκομμένου καφέ απ` το καφεκοπτείο του πάνω δρόμου.

Εγώ ερωτεύομαι συχνά και πολύ: τον «παπουτσωμένο γάτο», το κρυφτό, τη θάλασσα, την Κρήτη, τον κ. Χάρη, τon Kubrick ,τον Bukowski, το κόκκινο κρασί, ένα υπέροχο πλάσμα που μπήκε αναπάντεχα στη ζωή μου, με βασάνισε αρχικά (καλή μαζόχα είμαι κι εγώ) αλλά το αγαπώ πολύ, διότι είναι ό,τι καλύτερο μου έχει συμβεί τους τελευταίους μήνες και έχει ομορφύνει την καθημερινότητά μου.

Δεν ξέρω πόσο καιρό θα κάνω να γράψω, πλησιάζει κι εξεταστική… Οπότε καλά κρασιά.

Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2013

Θεωρίες συνωμοσίας: πως ξεκίνησαν όλα...



Καλησπέρα σας!

Με αφορμή αυτό το άρθρο των πολυαγαπημένων μου Παρταλιών, εξέφρασα ένα απ` τα βίτσια μου, το οποίο είναι τα σωβρακοκαρτούν. Ναι, το παραδέχομαι! Δε λέω, πολύ kinky ένα total black ή ένα total red, αλλά έτσι και δω μποξεράκια όπως αυτό, αυτό, αυτό ή αυτό ανάβω. Πριν βιαστείτε να κοροϊδέψετε και να χλευάσετε, να σας επισημάνω ότι καθένας έχει τα βίτσια του. Εκτός, λοιπόν, από τις χειροπέδες και τα μαστίγια γουστάρω και μποξεράκια με καρτούν. Ένα θα σας πω: έτσι και εμφανιστεί ένας άνδρας μπροστά μου με τέτοια αμφίεση, η αντίδρασή μου θα είναι η εξής.

Η αποκάλυψη μίας εκ των πολλών Αχίλλειων πτερνών μου, οδήγησε κάποιους επιτήδειους, ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δε θίγουμε (Tommy Stark και Ρασκόλνικωφ ) στην απόφαση να με εκμεταλλευτούν. Δε λέω, χαλεποί οι καιροί που ζούμε, λεφτά δεν υπάρχουν, δουλείες δεν υπάρχουν, γενικότερα σκατά κι απόσκατα η κατάσταση. Αλλά δεν είναι κατάσταση αυτή! Να εκμεταλλευτούν, μια μικρή, αγνή, άσπιλη, αμόλυντη και απονήρευτη κοπέλα; Είναι τρωγλοδύτες και τεντιμπόηδες!

Θέλουν να εκμεταλλευτούν το βίτσιο μου για να βγάλουν χρήματα οι αχρείοι. Το σχέδιο; Να με απαγάγουν και να με κλείσουν σε ένα ανήλιαγο μπουντρούμι. Απέναντι να στέκονται μαναράκια με μποξεράκια απ` αυτά που μ` αρέσουν και να με κοιτάνε. Μέχρι εδώ θα πείτε, οκ και που το πρόβλημα; Το πρόβλημα έγκειται στο ότι για να τους αγγίξω θα πρέπει να πληρώνω δέκα ευρώ έκαστο και είκοσι ευρώ έκαστο αν θέλω να κάνω κι άλλα πράγματα (δεν κατάλαβα τι εννοούσαν λέγοντας άλλα πράγματα, αλλά anyway).

Φυσικά, εγκέφαλος αυτής της υπόθεσης είναι η πληγή του Τσάρου, που αν και Ρώσος κομμουνιστής, τα κέρδη απ` όλη αυτή την ιστορία θα τα μοιράσει 90-10, αδικώντας τον καημένο τον Τόμμυ μου.  Και ερωτώ εγώ: αν όλα αυτά είναι ένα βρώμικο παιχνίδι συνομωσίας μεταξύ Ρασκόλνικωφ και Παρταλιών για να στήσουν κομπίνα στον Τόμμυ και να τον βγάλουν  απ` τη μέση;

Let the story begin…

Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2013

Ένα στα γρήγορα, γιατί ακομα δε μπήκε το `13, και ο Δίας ξεκίνησε ήδη να γαμιέται...



Έχω πολλά αρνητικά στον χαρακτήρα μου: σκατοπαράξενη, σκατοπερίεργη, γκρινιάρα, ασβός, αρκουδέης, τρωκτικό, κυκλοθυμική, δύστροπη, απόλυτη, αυταρχική, κάφρος, ψυχαναγκαστική κ.λπ. οπότε όσοι με ανέχονται έχουν ιώβειο υπομονή και αναβαθμίζονται αυτόματα σε ήρωες (άξιοι!). Ένα ακόμη χαρακτηριστικό μου, το οποίο είναι θετικό και αρνητικό ταυτόχρονα, είναι το ότι έχω την τάση να υπεραναλύω πράγματα, καταστάσεις, γεγονότα. Ίσως φταίει το ότι είμαι παρθένος με ωροσκόπο παρθένο. Ίσως φταίει το ότι έτσι έχω μάθει. Ίσως φταίει το γενετικό μου υλικό διότι ΑΠΛΑ ΕΤΣΙ ΕΙΜΑΙ ΓΑΜΩ ΤΟ ΞΕΣΤΑΥΡΙ ΜΟΥ, ΓΑΜΩ! Anyway, το (απο)δέχομαι και σε μένα και στους άλλους.

Το να υπεραναλύεις, όμως, καταστάσεις οι οποίες είναι πιο-απλή-πεθαίνεις, δε συγκαταλέγεται σε κανένα από τα παραπάνω, ούτε καν στον ψυχαναγκασμό! Είναι βλακεία και εγωισμός του να μη θέλεις να καταλάβεις. Ξεκαθαρίζεις τα πράγματα ΕΞ ΑΡΧΗΣ και λες τι θες και τι όχι. Σου λέει κι ο άλλος. Όλα κομπλέ. Όταν, όμως, ο άλλος αρχίζει και κάνει αναλύσεις επί των υπερναλύσεων, σκέψεις επί σκέψεων καταλήγοντας στο να σου γαμάει όλη την ψυχολογία, το πράγμα αλλάζει. Έχετε μιλήσει , ξέρει(ς) τι θέλει(ς), έχεις έναν μπούσουλα, ξέρεις που βαδίζεις και που βρίσκεσαι. «Πορεύεσαι» μ` αυτό που έχεις και ΓΟΥΣΤΑΡΕΙΣ ΤΡΕΛΑ. Από κει και πέρα, όταν ο άλλος ξεψειρίζει τα πράγματα, δίνοντάς σου να καταλάβεις ότι δεν ξέρει ούτε ο ίδιος τι θέλει, αφήνοντάς σε πιο μετέωρη κι απ` το μετέωρο βήμα του πελαργού, παρ` όλο που έχει καταλάβει τι θες, ε, ΤΙ ΤΟΥ ΛΕΣ Σ` ΑΥΤΗ ΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ;

Και όχι, αυτά δεν τα λέω επειδή έχω περίοδο, απλά έτσι είναι. Και για όσους αναρωτιούνται ακόμα 1+1=2, μη κουράζετε το μυαλό σας με πράξεις οι οποίες είναι ΑΠΛΕΣ, γαμώ τον Κολόμβο, γαμώ!

Καλό ξημέρωμα!